Momenteel werk ik onder meer aan een evaluatie van de Wet Inrichting Landelijk Gebied. Daarvoor was dit de Landinrichtingswet en daarvoor Ruilverkavelingswet. In deze wetten is goed te zien hoe het denken over inrichtingsplannen is veranderd. Het plan is veranderd van kader naar referentie. Dit betekent dat aan het plan kan worden gerefereerd bij het nemen van ‘day to day’ beslissingen in de uitvoering, zonder dat het plan het  allesomvattende kader voor alle beslissingen is.

Het plan als bulletinboard. Wat ‘het plan als referentie’ inhoudt, wordt duidelijker door de metafoor prikbord of bulletinboard, waarop verschillende zinnen worden vastgeprikt. Dit bulletinboard maakt zinnen duurzaam, het is het geheugen voor het spel tussen verschillende communicatiegenres die in de planning aan de orde zijn. Iedere planversie is een snapshot  van dit prikbord. Gedurende het planningsproces verschiet het prikbord van kleur. Het verandert van een  collage van ontwerpzinnen naar een collage van interventiezinnen.

Wat hebben we aan plannen?
Getagd op: